Podczas skurczu wydolny mięsień lewej komory wyrzuca do aorty większą, niż normalnie, ilość krwi — tę która napłynęła do komory z przedsionka podczas rozkurczu i tę która wróciła z aorty. Jest również zależny od wielkości wyrzutu lewej komory. Mały wy­rzut może powodować osłabienie szmeru. Dlatego utrudnienie dopływu krwi do lewej komory, jak to ma miejsce w przypadku zwężenia lewego ujścia żyl­nego, może, w przypadku współistnienia dwu wad, maskować szmer zwężenia lewego ujścia tętniczego.Szmer dobrze jest słyszalny wzdłuż tętnic szyjnych, co związane jest z pro­mieniowaniem wzdłuż prądu krwi, jak również zależy od drgań samych ścian tętnic pod wpływem uderzenia o nie krwi. Szmerowi bardzo często towarzyszy skurczowy koci mruk. Wolne narastanie ciśnienia w lewej komorze powoduje osłabienie I tonu. Ton II jest również osłabiony przy zwężeniu zastawkowym . Nato­miast w wadzie wrodzonej zwężenia cieśni aorty II ton jest głośny, ponieważ nad zastawkami półksiężycowatymi aorty panuje wysokie ciśnienie tętnicze.Niedomykalność zastawek półksiężycowatych aorty (Jnsufficientia valvularum semilunarium aortae)Niedomykające się zastawki półksiężycowate aorty sprawiają, że krew w okre­sie rozkurczu wraca do lewej komory, powodując powstawanie wirów.

Nicorette olej z czarnuszki choroby przyzębia kraków